در خبرهای چند روز اخیر آمده بود که امارات متحده عربی قصد دارد با ایجاد 1000 شرکت بزرگ دیجیتال طی پنج سال آینده زیرساخت های لازم را برای کسب بیشتر از سهم اقتصاد دیجیتال در آن کشور کوچک اما ثروتمند فراهم سازد، چنان که پیشتر نیز تصمیم آینده نگرانه این کشور مبنی برتاسیس وزارت هوش مصنوعی باعث شگفتی کشورهای پیشرفته شد.
در کشور ما هم از امسال 22 تیرماه بعنوان روز ملی فناوری اطلاعات در تقویم رسمی ثبت شد. هر چند این اقدام میتواند در جلب توجه بیشتر آحاد جامعه و حاکمیت به اهمیت فناوری برای ساختن آیندهای بهتر موثر باشد، لیکن در حال حاضر و در عصر تحول دیجیتال ما به چیزی بیشتر از توجه و تلنگری جدی نیاز داریم. چرا که اگر تا دیروز به کارگیری فناوری های نوین اطلاعاتی (اینترنت اشیا، داده های بزرگ ، هوش مصنوعی ، بلاک چین و...) یک فرصت و یا عامل رقابتی محسوب می شد، در آینده ای نه چندان دور استفاده از آنها یک ضرورت و عامل بقای حاکمیت ها محسوب خواهد شد. زیرا دیگر اثرگذاری فناوریهای اطلاعاتی محدود به صنعت و یا بخش خاصی نمیشود و به عبارتی با ادغام آن در بسیاری از صنایع و بخشها تحولات شگرفی در آنها ایجاد شده است.
از آن جایی که نیروی انسانی متخصص و ماهر، مهمترین منبع توسعه در این بخش است و کشور ما هم پتانسیل خوبی در این حوزه دارد محدودیت های کمتری به نسبت سایر بخشهای صنعتی در شرایط تحریم و بازار کار و فروش دارد و فرصت مغتنمی است که دولت جدید در شروع کار به این حوزه تمرکز و توجه خاصی داشته باشد تا با استفاده از فرصت ها و ظرفیت های فوق العاده ای که به واسطه محصولات آن در زمینه هوشمند سازی، دولت الکترونیک، داده کاوی و... فراهم می آید بتواند سهم خود را در پیشرفت کشور، رفع موانع و جهش تولید با هدایت و توانمندسازی جوانان غیور ایران فراهم آورد.